Hakkım kötek benim. Nush ile uslanmadım, tekdirden de anlamadım.

Süper bir çocukluk geçirdim, bahçeli evde oynadım, eriğe daldım. Bandırmanın uçurumlarında fink attım. Astronot olmam yalnızca zaman problemiydi. İlkokula başlayıp ödev denen şeyle tanıştığımda işler karıştı biraz. Babam dedi ki:

"Astronot olmak istiyorsan, derslerine çok çalışmalısın"

Hedef küçülttüm, pilot olmaya karar verdim.

İlkokul 1. sınıfa giderken Bursada oturuyorduk. Hafta içi her gün karga kahvaltısını yapmadan, gün ışımadan servise binip benim için eve çok uzak olan okula gittim. Bir sabah uyandığımı hatırlıyorum, annemle babam kahvaltı ediyorlardı, uyku arasında sordum:

"Baba bugün kaydımı sildirdin mi okuldan?"

"Sildirdim oğlum" dedi.

Hayatımın en huzurlu uykusuna daldım, 5 dakika sonra aynı manzaraya uyandım, Yine aynı soru "Baba, kaydımı sildirdin mi okuldan?"

"Hayır sildirmedim",

Demin sildirdim demişti oysa,

"Rüya görmüşsün" dedi.

Eşşekkafalıokul.

Okul da garipti hani. Nasıl resim çizmem gerektiğini söyleyen insanlar vardı. Gökyüzünde güneş varsa evin bacasından duman çıkmamalıydı birilerine göre. Güneş yazın olurdu ve yazın soba yakılmazdı. Kışın hiç güneş çıkmıyor mu? Öğretmenimin sanatsal aykırılığımı destekleyeceğini zannettim. O da aynı yorumu yaptı. Hiç sevmedim okulu.

- Şişe de.
- Şişe.
- Gir içine işe. Ehhehaöhöhöea

Okuldan haz etmeyince pilot olma imkanım da kalmadı. Kamyon şöförü olmaya karar verdim. Çöp kamyonu ama. Çöpçüler süper insanlardı, hayatları çok keyifliydi çünkü kamyonun arkasına asılabiliyorlardı.

Ortaokul, yatılı okulda hazırlık sınıfı - Manisa, Selma Yiğitalp Lisesi, Yüksekokul derken sonunda sevdiğim işi buldum. Bilgisayar programcısıyım şimdi.

Büyüdüm, evlendim:

int child_count = 0;
printf("Beni seven bir eşim ve %d çocuğum var", child_count);

Günlük hayatıma bakıyorum da aslında hiç de kötü değil. Huzurluyum. Fotoğraf çekiyorum fırsat buldukça, arkadaşlarla bilardo oynuyoruz. İşyerindeki arkadaşlarla zaman zaman aktivitelerimiz oluyor. Genellikle sıkılmıyorum. Puzzle'a sardım bir ara. Evde yapmamı bekleyen bir F-15 modeli var.

Yazar olmak gibi bir hayalim de vardı, ayakkabı boyacısı ile pilot arasında bir yerlerde. Ne var ne yok blog'a yazmaya çalışıyorum, işlerden fırsat buldukça.

Vakit ayırıp okuyanlara teşekkürler.